Playtest Leyduin - zondag 29 juni

Zondag 29 juni was een grote dag voor ons: de eerste playtest voor Buitenplaats Mobiel! Allereerst kunt u hier de foto's bekijken én een filmpje van de playtest. Ook geven we een beschrijving van de test vanuit ons eigen perspectief. We hopen dat alle deelnemers er net zo van hebben genoten als wijzelf!

 

Filmverslag:

 

Fotogalerij:

Alle foto's zijn gemaakt door Kenneth Stamp. De set van het Buitenplaatsen Midzomer Weekend zijn te bewonderen op zijn Flickr account.


De introductie vond plaats in de sjieke Dorhout-Mees kamer van huis Leyduin.

De introductie vond plaats in de sjieke Dorhout-Mees kamer van huis Leyduin.

De playtest: een verslag

Op een heerlijk warme zomerdag kwamen de kinderen en hun ouders naar Leyduin om de eerste test van Buitenplaats Mobiel te beleven. Zowel kinderen als ouders vonden het best een beetje spannend, maar nog lang niet zo spannend als wij het zelf vonden!

 

Introductie

De introductie vond plaats in het prachtige huis Leyduin zelf, waarvan Landschap Noord-Holland ons toegang tot had verleend. Bij een korte introductie legden wij de kinderen uit dat zij een speakertje mogen meenemen, en dat deze speaker een soort verbinding heeft naar het verleden. Door de speaker kunnen de kinderen met mensen praten die op Leyduin woonden, leefden en wandelden in de 19e eeuw. Alleen: wanneer je ze tegenkomt, dat weet je niet! De speaker begint automatisch met afspelen als de kinderen in de buurt zijn van een personage.

 

Luisteren naar het verleden

Quinten houdt de speaker vast. Foto: Kenneth Stamp (technisch geheimpje: de speaker werd via bluetooth vanuit onze eigen iphone aangestuurd)

Quinten houdt de speaker vast.
Foto: Kenneth Stamp

(technisch geheimpje: de speaker werd via bluetooth vanuit onze eigen iphone aangestuurd)

Helaas hadden wij een paar technische problemen, waardoor de kinderen in het begin iets langer moesten wachten dan we hadden voorspeld. Maar na een paar extra minuten konden we toch van start gaan. De kinderen kregen samen de speaker en beloofden om deze regelmatig aan elkaar door te geven, zodat iedereen de speaker een keer vast mocht houden. Het was soms wel even schrikken als de kinderen ineens iemand 'tegenkwamen', want dan begon de speaker uit zichzelf te praten! Dan rende de hele groep meteen naar de speaker om te luisteren wat er werd gezegd en wie ze in de game waren tegengekomen.

Vaak waren dit mensen die ergens hulp bij nodig hadden, zoals Jacob van Lennep bij het vinden van onderdelen van de waterleiding in aanbouw, of Henrick Samuel van Lennep bij het vinden van zijn bouwtekening. Henrick Samuel heeft de kinderen nog een kleine rondleiding gegeven over de buitenplaats, terwijl hij ronduit vertelde over zijn plannen voor het bouwen van een mooi koetshuis en een theekoepeltje. Wat leuk was voor de kinderen, is dat terwijl voor Henrick Samuel het koetshuis alleen nog maar een idee was, zijzelf ondertussen in de huidige tijd en plaats het koetshuis al in vol ornaat konden bewonderen! Op deze manier wordt het verleden met het heden verbonden.

 

Spannende ontknoping

Samen luisteren naar mensen die 150 jaar geleden op Leyduin waren.

Samen luisteren naar mensen die 150 jaar geleden op Leyduin waren.

Aan het einde werd het nog even spannend, want wie was ondertussen de slechterik die de waterleiding aan het saboteren was? De kinderen ontdekten dat W.C. Brade, aanlegger van de eerste spoorlijn in Nederland, ook plannen heeft had voor een waterleiding, die echter niet door konden gaan. Uit jaloezie voor Jacob van Lennep heeft hij toen de waterleiding gesaboteerd!

W.C. Brade rende hard weg om het laatste bewijsmateriaal te verstoppen. Maar, toen de kinderen dat eenmaal doorhadden, renden zij ook héél hard naar de laatste verstopplek en waren hem uiteindelijk toch te snel af! En zo eindigde het verhaal goed af en hebben de kinderen Jacob van Lennep geholpen met het aanleggen van de eerste drinkwaterleiding van Nederland.

 

Evaluatie

Wij hebben deze test uitgevoerd om drie belangrijke vragen te beantwoorden:

  1. Vinden kinderen van 6 t/m 12 jaar dit leuk om te doen?
  2. Is de game duidelijk genoeg op basis van geluid alleen?
  3. Leren de kinderen hier ook wat van?

Wat zijn daar nu de antwoorden op? Een korte samenvatting:

 

Conclusie 1:

Kinderen van 6 t/m 10 vinden het leuk om te doen!

Het was best een uitdaging voor ons om voor zo'n brede doelgroep als 6 tot en met 12 jaar een game te bedenken: immers, het verschil tussen een kind van 6 en een kind van 12 is behoorlijk groot. Toch leek het ons dat alle kinderen die meededen er plezier aan hebben beleefd. De één ging natuurlijk iets uitbundiger op het verhaal in dan de ander, maar elk kind deed mee met alle activiteiten die vanuit de game werden gevraagd. Alleen voor de oudste van de groep, Iskander (11), was de game voor ons gevoel misschien nog iets te makkelijk.

 

Conclusie 2:

Door te 'praten' met mensen uit het verleden beleven kinderen de omgeving op een nieuwe manier.

Als je bedenkt dat de kinderen de hele game alleen maar via een stem uit een speakertje hadden gespeeld, was het verrassend hoe goed de kinderen met het verhaal meegingen. Het werd als volkomen natuurlijk aangenomen dat de mensen, met wie zij het gesprek aangingen, eigenlijk 150 jaar geleden leefden. Als een karakter sprak over een gebouw dat hij zou willen bouwen, dan zagen de kinderen meteen de verbinding met het gebouw waar zij zelf op dat moment voor staan. Zelfs bij de rondleiding bij het theekoepeltje, waarvan vandaag de dag niet meer dan restanten te zien zijn, begrepen de kinderen dat deze restanten de overblijfselen waren van de theekoepel die in de game werd beschreven.

 

Conclusie 3:

Door de game bij Leyduin hebben de kinderen geleerd over de aanleg van de eerste drinkwaterleiding vanaf Leyduin naar Amsterdam.

Bij de evaluatie bleek dat de kinderen goed hebben begrepen dat het ging om de drinkwaterleiding, en wat dit precies inhield. Niet iedereen kon even goed onthouden wat ook alweer de naam was van degene die dit had gerealiseerd (Jacob van Lennep), maar het principe van een drinkwaterleiding en de aanleg ervan was bij iedereen duidelijk bekend geworden. Niet zo gek natuurlijk, als je bedenkt dat zij in de game zélf mochten helpen bij het tot stand brengen van die waterleiding. Op deze manier wordt leren niet ervaren als het luisteren naar feitjes en weetjes, maar als een ervaring waar je zelf aan bijdraagt!